Halloween za nami! Wszystkie pozycje, które wybrałam sobie do przeczytania w październiku, przeczytałam z przyjemnością! Wobec tego chciałabym dziś trochę o nich opowiedzieć (We wcześniejszych postach opowiedziałam co nie co o "Annie we krwi" i "Zaklętych", więc jeśli ktoś ma ochotę, proszę zaglądać :))
Historia rozpoczyna się od intrygującego, klasycznego motywu nawiedzonego budynku, ale dość szybko wymyka się schematom tradycyjnego horroru. Luksusowy apartamentowiec skrywa mroczną przeszłość, naznaczoną tajemniczymi zaginięciami, brutalnymi morderstwami i niewyjaśnionymi tragediami, które powracają regularnie co 38 lat. Kiedy kolejna grupa mieszkańców zaczyna doświadczać niepokojących zjawisk, okazuje się, że zagrożenie jest znacznie bardziej skomplikowane, niż ktokolwiek mógłby przypuszczać. Bohaterowie zostają uwikłani w wydarzenia, od których zależy nie tylko ich własne przetrwanie, ale również przyszłość całej ludzkości.
Tytuł - "Dom śmierci"
Autor - Dean Koontz
Wydawnictwo - Albatros
Tłumaczenie - Danuta Górecka
Gatunek - Horror
Data wydania - 03.07.2013
Ilość stron - 510
ISBN - 9788378856900
Największym atutem powieści jest bez wątpienia sam pomysł na fabułę. Autor umiejętnie łączy elementy horroru, science fiction i thrillera, tworząc rzeczywistość, w której granica między tym, co nadprzyrodzone, a tym, co naukowo niewytłumaczalne, stopniowo się zaciera. Pendleton to miejsce z własną historią, tajemnicami i atmosferą niepokoju, a jego architektura oraz przeszłość stanowią interesujące tło dla rozgrywających się wydarzeń. Równie różnorodna jest grupa bohaterów - od byłego komandosa i zawodowego zabójcy, przez naukowca, aż po autystyczną dziewczynkę i starsze kobiety. Niestety, mimo tak szerokiego przekroju osobowości i doświadczeń, nie wszystkie postacie otrzymują wystarczająco dużo przestrzeni na to żeby naprawdę zapisać się w pamięci czytelnika. Momentami sprawiają wrażenie dość schematycznych, a ich kreacja nie dorównuje oryginalności samego pomysłu. Warto tutaj wspomnieć, że powieść złożona jest z perspektyw owych bohaterów, którzy snują opowieść z własnego punktu widzenia - na całe szczęście zgrabnie łączy się to w całość, kształtując spójną historię.
Pod względem stylistycznym postawiono tutaj na przystępny język, liczne opisy i stopniowe odsłanianie kolejnych elementów zagadki. Narracja jest dość obrazowa. Pan Koontz nie stroni od rozbudowanych porównań, ale i od powtarzających się opisów emocji, co miejscami spowalnia akcję. Nie brakuje atmosferycznych scen, dziwacznych stworzeń i niepokojących wizji, jednak napięcie nie zawsze utrzymuje się na jednakowym poziomie. Zakończenie jest całkiem zaskakujące, ale nie zrobiło na mnie szczególnego wrażenia. "Dom śmierci" to zatem powieść z dużym potencjałem i naprawdę ciekawą koncepcją, jednak której wykonanie nie wszystkim przypadnie do gustu. Pomysłowości odmówić nie można, ale tym razem nie do końca udało się przekuć ją w równie przekonującą i angażującą historię.
William Halleck jest bohaterem, któremu niekoniecznie od razu kibicujemy. To człowiek przyzwyczajony do wygodnego życia i do tego, że w razie problemów zawsze znajdzie się ktoś, kto pomoże mu wyjść z opresji. Nie jest typowym niewinnym człowiekiem, na którego spada nieszczęście bez żadnego powodu. Sam przyczynia się do tego, co go spotyka, a później musi zmierzyć się nie tylko z klątwą, ale również z konsekwencjami własnych decyzji. Obserwowanie jego przemiany jest interesujące, chociaż momentami miałam ochotę nim potrząsnąć! Zamiast od razu przyznać się do winy i zaakceptować to co zrobił, długo próbuje znaleźć sposób, żeby odzyskać kontrolę nad swoim życiem. I właśnie w tym tkwi jeden z ciekawszych elementów tej powieści - Billy bardziej boi się tego, co może stracić niż tego co już zrobił.
Tytuł - "Chudszy"
Autor - Stephen King
Wydawnictwo - Albatros
Tłumaczenie - Robert Lipski
Gatunek - Horror
Data wydania - 18.09.2024
Ilość stron - 384
ISBN - 9788383613727
Pozostali bohaterowie są raczej tłem dla jego historii. Żona (Której nie polubiłam i która strasznie mnie irtytowała przez całą powieść) oraz córka pokazują jak klątwa wpływa na życie rodzinne, ale nie wszystkie postacie dostają tyle miejsca, żeby naprawdę dobrze je poznać. Najbardziej wyrazisty jest dla mnie wątek Richarda Ginelliego, gangstera, do którego Billy zwraca się w końcu o pomoc. To postać, która wnosi do historii dodatkowe napięcie i pokazuje jak desperackie stają się działania głównego bohatera. Ginelli nie jest kimś, kto bezinteresownie wyciągnie rękę, więc jego obecność sprawia, że sytuacja Billy'ego komplikuje się jeszcze bardziej. Niemniej jednak jest moja ulubiona postać w tej historii i było mi przykro, że jego własna opowieść potoczyła się w sposób w jaki się potoczyła. Do niemal ostatniej strony liczyłam na zwrot akcji w przypadku tej postaci, ale niestety spotkało mnie rozczarowanie...
Ciekawie wypada też aspekt rzeczywistości, w jakiej znajdują się bohaterowie. Początkowo mamy zwyczajną amerykańską codzienność, wygodne domy, samochody, znajomości i ludzi, którzy dzięki pieniądzom oraz odpowiedniej pozycji mogą uniknąć konsekwencji swoich czynów. Dopiero później do tego świata wkracza element nadprzyrodzony. Klątwa rzucona przez starszego mężczyznę z romskiej społeczności burzy poczucie bezpieczeństwa, na którym Billy zbudował swoje życie. Ważnym elementem fabuły jest również wędrówka bohatera w poszukiwaniu sposobu na odwrócenie zaklęcia. Autor nie tworzy jednak szczegółowego obrazu kultury i tradycji Romów, dlatego ta kwestia może pozostawić niedosyt.
Jednym z najważniejszych motywów tej książki jest oczywiście odpowiedzialność za własne czyny. William zostaje ukarany nie tylko za sam wypadek, ale również za to, że dzięki swoim wpływom unika sprawiedliwości. W tym sensie klątwa staje się czymś więcej niż nadprzyrodzoną karą - jest konsekwencją sytuacji, w której ktoś uznał, że jego pozycja daje mu prawo do bezkarności. Pojawia się także zemsta i pragnienie sprawiedliwości. Można zastanawiać się czy wymierzona Billy'emu kara jest współmierna do jego winy, ale trudno nie zauważyć, że cała sytuacja zaczęła się od krzywdy, za którą nikt nie chciał odpowiedzieć. Nie brakuje również motywu strachu przed utratą kontroli. Główny bohater stopniowo traci nie tylko kilogramy, ale też poczucie bezpieczeństwa i wpływu na własny los. Z człowieka, który potrafił załatwić sobie niemal wszystko, staje się kimś bezradnym wobec siły, której nie rozumie. W tle pozostają więzi rodzinne i pytanie o to, jak daleko można się posunąć, kiedy stawką jest własne życie. Czy w obliczu śmiertelnego zagrożenia człowiek jest w stanie myśleć o czymkolwiek poza sobą? Na te pytania nie ma łatwych odpowiedzi, a desperacja głównej postaci sprawia, że trudno jednoznacznie ocenić jego kolejne decyzje.
Pod względem języka "Chudszy" jest dość przystępny. Pan King nie zasypuje czytelnika skomplikowanymi opisami ani nie przeciąga niepotrzebnie samego punktu wyjścia. Narracja skupia się przede wszystkim na Billym i jego doświadczeniach, dzięki czemu łatwo śledzić rozwój wydarzeń. Autor potrafi też połączyć zwyczajność z makabrą; z jednej strony mamy codzienne rozmowy, rodzinne życie i znajome otoczenie, a z drugiej coraz bardziej niepokojące opisy wyniszczania organizmu. Niektóre sceny mogą być wręcz obrzydliwe, dlatego osoby szukające subtelnego, atmosferycznego horroru mogą nie do końca odnaleźć się w tej historii. To bardziej opowieść o narastającym przerażeniu i desperacji niż o straszeniu na każdym kroku; ale to jest właśnie styl autora, który nie opiera się na pierwotnym, czystym strachu.
Tempo akcji jest dość dobre, a sama koncepcja sprawia, że chce się wiedzieć, jak Billy zamierza wybrnąć z sytuacji bez wyjścia. Nie wszystko jest jednak idealne. Niektóre postacie mogłyby być bardziej rozbudowane, a część wydarzeń można przewidzieć. Z drugiej strony zakończenie potrafi zostawić czytelnika z myślami na dłużej i sprawia, że cała historia nabiera dodatkowego znaczenia. Mimo wszystko zakończenie mnie strasznie rozczarowało. Po skończeniu lektury uznałam, że taki koniec spowodował uznanie całej wędrówki bohatera za zupełnie bezwartościowy. To lekka kpina ze wszystkich jego zmagań, emocji, traum i strat. Nie tego oczekiwałam... Niemniej jednak to budząca niepokój historia z czarnym humorem, makabrycznymi elementami, trzymająca w napięciu, budząca emocje i skłaniająca do refleksji nad tym co tak naprawdę jest ważne w życiu człowieka i czym może być honor i pokora. Sądzę, że warto po nią sięgnąć.
Źródło grafiki: lubimyczytac.pl
Elizabeth Warren
Komentarze
Prześlij komentarz