Do serii "Rook" podchodziłam trochę z ciekawością, a trochę z obawą bo osiem tomów to jednak sporo. Te książki to był mój mały TBR na urlop. Udało się, ponieważ finalnie okazało się, że był to całkiem przyjemny powrót do trochę starszego, klasycznego horroru. Swoje rzecz jasna zrobiło też światło na stronie i przystępna czcionka.
Coś więcej o książce...
Głównym bohaterem jest Jim Rook - nauczyciel, który widzi rzeczy, jakich "normalni" ludzie nie są w stanie zobaczyć. Mimo tego, że niekiedy jest trochę mdło w jego życiorysie, to nie prowadzi on spokojnego życia. Zamiast tego co chwilę pakuje się w kolejne problemy związane z duchami, demonami i innymi nadprzyrodzonymi stworami; Tutaj warto wspomnieć, że w każdym tomie pojawia się nowe zagrożenie, dlatego seria nie jest monotonna i cały czas dostajemy coś innego.
Plusem z tym związanym jest to, że Masterton czerpie z różnych wierzeń, legend i mitologii. Nie mamy ciągle tego samego schematu i jednego rodzaju potwora - raz mamy voodoo, innym razem pradawne bóstwa, a jeszcze innym różnego rodzaju demony. Dzięki temu każda książka ma trochę inny klimat.
Minus był dla mnie jeden. Na przestrzeni tych kliku tomów nieco bliżej poznajemy Jim'a i jego historii. W tych ostatnich pojawia się pewien wątek, na którego rozwiązanie liczyłam wraz z zakończeniem serii. Niestety zawiodłam się mocnooo, ponieważ niedopowiedziane kwestie nie znajdują żadnego wyjaśnienia. Spowodowało to odczucie pewnego zagubienia i myśli, że być może coś w którymś momencie przegapiłam albo czegoś nie zrozumiałam.
Tłumaczenie - Zbigniew A. Królicki
Wydawnictwo - Albatros
Gatunek - Horror
Cykl - Rook
Nie będę zatem udawać, że wszystkie części podobały mi się tak samo. Niektóre wciągnęły mnie bardziej, inne były dla mnie trochę słabsze. Momentami miałam też wrażenie, że Masterton ma świetny pomysł na historię, ale samo jej zakończenie nie zawsze jest już tak dobre. Zdarzało się, że po przeczytaniu książki zostawało mi w głowie "to już?". Zadziało się tak zwłaszcza w ostatnim tomie (Który swoją drogą, nieco zaburzył mi obraz nauczyciela jaki zdążyłam sobie do tej pory wykreować. Jak wcześniej wydawał mi się spostrzegawczy i wierny swoim zasadom, tak tutaj jego zachowanie było często infantylne i nieodpowiedzialne. Być może w jakimś stopniu tłumaczy go pytanie "Jak ja bym się zachowała na jego miejscu?" i refleksja jaka płynie z odpowiedzi. Niemniej jednak dla mnie ta postać jest trochę iluzoryczna)
Swoją drogą, sam Rook jest jednak bohaterem, którego naprawdę da się polubić. Nie jest typowym ponurym bohaterem horroru. Ma poczucie humoru, jest sympatyczny i momentami jego reakcje na to, co się dzieje, są chyba bardziej zabawne niż przerażające. Podobnie rzecz ma się z jego uczniami, choć co roku klasa specjalna ma nowych wychowanków. I chyba właśnie dlatego całą serię czytało mi się tak lekko.
To zdecydowanie nie jest horror, przy którym będziemy siedzieć po nocach i bać się zgasić światło. Owszem, jest sporo krwi, makabry i naprawdę obrzydliwych scen, ale strachu jest tutaj zdecydowanie mniej niż można by się spodziewać po Mastertonie. To bardziej połączenie horroru, przygody i momentami czarnego humoru.
Trzeba też pamiętać, że są to książki, które mają już swoje lata. Czuć to zarówno w sposobie prowadzenia historii, jak i w niektórych dialogach czy rozwiązaniach fabularnych. Mnie akurat ten starszy klimat nie przeszkadzał. Wręcz przeciwnie - chwilami miałam wrażenie, jakbym czytała horror z czasów, kiedy tego typu książki miały w sobie trochę więcej prostoty i bezpośredniości.
Podsumowanie
Nie jest to seria idealna i zdecydowanie nie każdemu przypadnie do gustu. Jeśli ktoś oczekuje mocnego, psychologicznego albo "twardego", krwawego horroru, który będzie naprawdę przerażał, może się rozczarować. Jeśli jednak lubicie starszą grozę, nadprzyrodzone historie, demony, duchy, makabrę i książki, w których akcja jest naprawdę wartka, to myślę, że warto dać Rookowi szansę.
Czy było warto przeczytać wszystkie osiem tomów? Moim zdaniem tak. Nawet jeśli nie każda część była równie dobra, polubiłam ten trochę dziwny, momentami absurdalny świat i przede wszystkim samego Rooka.
Nie jest to najlepsza seria horrorów, jaką przeczytałam, ale zdecydowanie ma swój vibe. Jest krwawo, czasami ohydnie, czasami zabawnie, czasami trochę kiczowato, ale właśnie dzięki temu "Rook" ma swój unikalny charakter. I chyba najbardziej podoba mi się w tej serii to, że nie udaje czegoś, czym nie jest - ma przede wszystkim dostarczać rozrywki i w tej roli sprawdza się całkiem dobrze.
Źródło grafiki: lubimyczytac.pl, zdjęcie prywatne
Elizabeth Warren
Komentarze
Prześlij komentarz