Czy tylko ja jako dzieciak miałam moment, w którym chciałam zostać medium i dołączyć do własnej ekipy pogromców duchów? 👻 Fascynowało mnie wszystko co nadnaturalne i niewyjaśnione, a z czasem do tej listy dołączył również urbex *. Sama myśl o wejściu do opuszczonego, zapomnianego przez świat obiektu, w którym czas jakby się zatrzymał, ma w sobie coś niezwykle kuszącego. Naprawdę chętnie wzięłabym udział w takiej eksploracji - szczególnie gdyby miejsce miało swoją mroczną historię!
Tytuł - "Tańcząc z cieniami"
Autor - Karol Fitrzyk
Wydawnictwo - Wydawnictwo WasPos
Seria - Mroczne historie
Gatunek - Horror
Data wydania - 25.10.2024
Ilość stron - 246
ISBN - 9788382905823
Grupa youtuberów, znana z ekscytujących paranormalnych śledztw, podejmuje się nowego, przyprawiającego o dreszcze, zadania. Matka zrozpaczonej dziewczyny twierdzi, że dusza córki utknęła w świecie żywych. Tymczasem na cmentarzu w małej miejscowości dochodzi do tajemniczych zapadnięć grobów, a jedno z ciał znika bez śladu...
To książka, do której podchodziłam z ciekawością ze względu na sam pomysł na fabułę. Połączenie paranormalnego śledztwa, tajemniczego zniknięcia ciała z cmentarza, zapadających się grobów oraz wątku związanego z sektą satanistyczną zapowiadało historię, która mogła dostarczyć naprawdę mocnych wrażeń.
Coś więcej o książce...
Sama historia została poprowadzona w dość ciekawy sposób i pojawia się w niej kilka interesujących zwrotów akcji. Niektóre wydarzenia potrafią wzbudzić dreszczyk wyczekiwania na to, co wydarzy się dalej. Jednocześnie, biorąc pod uwagę kategorię, do której należy książka, spodziewałam się nieco większego poczucia niepokoju. Nie wywołało to u mnie szczególnego lęku, choć momentami klimat potrafił zadziałać na wyobraźnię.
Na uwagę zasługują również poruszane przez autora motywy. Szczególnie interesujący wydał mi się wątek sekty satanistycznej oraz bardzo silnego przywiązania do drugiego człowieka. Pojawia się tu pytanie "jak daleko można posunąć się dla ukochanej osoby i czy uczucie może sprawić, że człowiek zrobi coś, co z perspektywy innych wydaje się całkowicie absurdalne?". To jeden z tych elementów, który zostaje w głowie na dłużej.
Nie wszystkie rozwiązania przypadły mi jednak do gustu. Najmniej przekonała mnie relacja dwojga kluczowych bohaterów - nie potrafiłam się w nią odpowiednio zaangażować. Do tego w którymś momencie zaczęła kojarzyć mi się z toksycznymi schematami. Miałam również wrażenie, że historia bywa nieco płaska, a niektóre wątki zostały rozpoczęte, po czym pozostawione gdzieś w połowie drogi. Przez to nie wszystko wybrzmiało tak mocno, jak mogło.
Również zakończenie nie należało do moich ulubionych. Po całej opowieści spodziewałam się czegoś, co mocniej podkreśliłoby wagę wcześniejszych wydarzeń, tymczasem finał pozostawił mnie z poczuciem pewnego niedosytu. Zabrakło mi tego „czegoś”, co sprawiłoby, że po zamknięciu książki pomyślałabym "to było naprawdę niezłe zakończenie!"
Na kolejny plus zasługuje natomiast prosty i przystępny język. Historia nie jest przytłaczająca ani nadmiarem akcji, ani rozbudowanymi opisami, ani samymi bohaterami. Czyta się ją stosunkowo lekko i bez poczucia zagubienia w wydarzeniach.
Podsumowanie
Ostatecznie „Tańcząc z cieniami” pozostawiło mnie z mieszanymi uczuciami. Był ciekawy pomysł, kilka naprawdę fajnych plot twistów i chwile, w których chciałam wiedzieć, co wydarzy się dalej. Zabrakło jednak większej głębi, mocniejszego klimatu grozy i bardziej satysfakcjonującego domknięcia niektórych wątków. Nie była to zła książka, ale po skończonej lekturze pozostało we mnie poczucie, że mogłam dostać od niej trochę więcej.
* Pasja polegająca na odkrywaniu i zwiedzaniu opuszczonych, niedostępnych na co dzień lub ukrytych miejsc stworzonych przez człowieka (Źródło: Google.pl)
Źródło grafiki: lubimyczytac.pl
Elizabeth Warren
Komentarze
Prześlij komentarz