"Moc pozytywnego myślenia" Norman V. Peale

Ta książka pojawiła się w moim życiu całkiem przez przypadek, ale w dobrym momencie (Przynajmniej tak myślałam). Borykałam się wówczas ze stanem przed depresyjnym i chwytałam się wszystkiego co mogłoby mi pomóc "Wypłynąć na powierzchnię". Z chęcią więc przygarnęłam te trzysta stron z nadzieją na wykonanie choć małego czy wręcz jakiegokolwiek kroku ku zmianie swojego życia. Dwa tygodnie później zdiagnozowano u mnie depresję...

Tytuł - "Moc pozytywnego myślenia"

Autor - Norman Vincent Peale

Wydawnictwo - StudioEMKA

Tłumaczenie - Marta Umińska

Data wydania - 01.01.1995

Ilość stron - 326

Gatunek - Poradnik

ISBN - 8385881190

Coś więcej o książce... 

    Norman V. Peale to dotychczasowo nieznany dla mnie autor. Przed sprawdzeniem z czyim dziełem tak naprawdę mam do czynienia, kupiłam pozycję o wdzięcznym tytule, jako że tonący brzytwy się chwyta. Już po pierwszym rozdziale odkryłam, że autor to protestancki pastor i już wiedziałam, że nie będzie łatwo... Nie pomyliłam się. Ta książka to jeden wielki absurd mimo, że autor uważa iż jest to zbiór "Praktycznych, skutecznych metod prowadzenia udanego życia". Książka formatowo jest mniejsza niż standardowe wydania, zatem tekst na stronie jest bardziej "Zbity". Rozdziały nie są zbyt obszerne, a każdy z nich zawiera inną historię, w której zawarta jest cenna rada. Nie jest napisana jakimś szczególnie trudnym językiem, a raczej w sposób przystępny w odbiorze dla czytelnika, choć były chwile gdy musiałam się zastanowić co tak naprawdę autor chciał nam przekazać. Słowem "klucz" tej książki jest słowo WIARA. Zawarte jest tutaj przekonanie, że jeśli wierzysz odpowiednio mocno, co jest istotne!, to będziesz miał wszystko czego tylko zapragniesz. Zatem wiara, wiara i jeszcze raz wiara - W siebie, w swoje możliwości, ale przede wszystkim w Boga bo tylko od Niego zależy czy będziesz miał dobre życie. Wobec tego jeśli jesteś człowiekiem małej wiary, to masz poważny problem bowiem silna wiara to solidny fundament, bez którego nic się nie uda albo uda się niewiele. Drugą kwestią w pracy nad polepszeniem jakości swojego bytu, jest funkcjonowanie w pełnej zgodności z religią. Życie można zmienić jedynie we współpracy z Bogiem, w pełnym przekonaniu że tylko On może poprowadzić Cię odpowiednią drogą, wyrwać Twój umysł z otępienia i być dla Ciebie "Złotym środkiem". Przerzucając kolejne strony tylko utwierdzamy się w tym, że jedynym słusznym wyborem jest żarliwa modlitwa, lojalność wobec Stwórcy i poświęcenie. W pewnym momencie zaczyna się rodzić subtelna myśl "Co w takim razie z moją wolną wolą i wolnością w szerokim tego słowa znaczeniu?" - Z treści wynika, że nie ma to znaczenia, ponieważ jeżeli Bóg uzna, że coś czego pragniesz w swoim życiu jest zgodne z Jego wolą i odpowiada Mu to, to to otrzymasz (Oczywiście pod warunkiem, że będziesz się żarliwie modlił!), lecz jeśli uzna że na coś nie zasługujesz i jest to sprzeczne z Jego planem, to najlepiej całkiem odpuść bo nieważne jak bardzo będziesz się starał, i tak tego nie osiągniesz. Dzięki temu czytelnik całkiem zatraca poczucie bycia wolnym i odnosi wrażenie, że tak naprawdę nigdy nie miał pełnej władzy i kontroli nad swoim własnym życiem, uzależnionym od wszechmogącej istoty. 

Autor przekonuje, że naprawdę wszystko zależy od Boga i jedynie w Nim prawdziwa nadzieja - To strasznie demotywujące przesłanie... Zaczynasz czuć się w pewnym sensie ograniczony, jak marionetka, przez co wypracowujesz sobie myślenie w stylu "Moje życie jest tylko namiastką czegoś większego. Prowadzę pustą egzystencję, w której będę wiecznie nieszczęśliwy i schorowany!" - Do tego smutny i sfrustrowany, a poziom Twojego jestestwa osiągnie zero. To wszystko jest tak irracjonalne, że aż ciężko to wyrazić! 

    Kolejną abstrakcją zawartą na kartach książki jest przesłanie "Lepiej więc przyłącz się do kościoła, jeśli nie chcesz umrzeć młodo" lub "Żonaci mężczyźni i zamężne kobiety żyją dłużej niż osoby stanu wolnego. Być może dlatego, że małżeństwo może podzielić zmartwienie i nerwy na pół", a jeśli wierzysz że możesz czegoś dokonać, to rzeczywiście możesz. Z BOŻĄ POMOCĄ. Kosmos... Wobec tego ateiści będący singlami muszą być najbardziej nieszczęśliwymi ludźmi na świecie, a współczynnik umieralności w młodym wieku w tej grupie jest trzykrotnie wyższy niż w grupie związanych węzłem małżeńskim ludzi. 

Podsumowanie...

    Czy to nie brzmi jak kiepski żart? Czy to aby na pewno nie jest podział na ludzi lepszych i gorszych? Bo mi to wszystko właśnie tym pachnie... Dla mnie cała ta książka, po której skończeniu śmiem twierdzić, że lekko podchodzi pod fanatyzm, od A do Z to czysta aberracja! Podczas czytania zdenerwowałam się znacznie bardziej niż podczas czytania trzeciej części Zmierzchu, a tamto to już był hardcore... Ten "Poradnik" obok tego, że zaburza równowagę w kwestii poczucia własnej wartości i wolności, to dodatkowo zniechęca do religii. Nachalnie narzuca wiarę jako jedyny sposób na osiągnięcie spełnienia w życiu i uzależnia od niej funkcjonowanie człowieka jako istoty rozumnej i teoretycznie posiadającej wolną wolę, która gwarantuje szeroki wachlarz możliwości wyboru. Moim zdaniem jest to najbardziej destrukcyjny poradnik w dziedzinie coaching'u z jakim się kiedykolwiek spotkałam! Dlatego też, nie polecam nikomu tej książki. Jeśli nie chcesz psuć sobie humoru i aby poziom Twojej irytacji sięgnął zenitu, naprawdę NIE sięgaj po tę pozycję. Chyba, że masz wielki dystans do świata lub traktujesz wiarę jako wyznacznik życia - Wtedy szczerze polecam. Ale w mojej ocenie są znacznie lepsze książki, na które nie żal poświęconego czasu. 

Źródło grafiki: empik.com oraz prywatne

Elizabeth Warren